শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ
শিশুলীলা
‘শিশুলীলা’ কেৱল এটা সাহিত্যৰ পাঠেই নহয়, ই হ’ল বাৎসল্য ৰসৰ এক অতুলনীয় আধ্যাত্মিক দাপোণ। ইয়াত শিশু কৃষ্ণৰ চাতুৰ্য আৰু মাতৃ যশোদাৰ নিৰ্মল প্ৰেমৰ ছবি এখন মহাপুৰুষজনাই অতি নিপুণতাৰে অংকন কৰিছে।
পাঠৰ আধাৰিত গুণ-বিশ্লেষণ
প্ৰশ্ন-কোষ
পাঠ্যপুথিৰ আটাইবোৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্নৰ শুদ্ধ সমাধান ইয়াত দিয়া হৈছে।
‘কৃষ্ণগীত গাৱন্ত সুন্দৰী’—সুন্দৰীগৰাকী কোন?
উত্তৰ: ‘কৃষ্ণগীত’ গাই থকা সুন্দৰীগৰাকী হৈছে শ্ৰীকৃষ্ণৰ মাতৃ যশোদা।
কাৰ কৰ্ণৰ কুণ্ডলৰ কথা ইয়াত কোৱা হৈছে?
উত্তৰ: দধি মন্থন কৰি থকা অৱস্থাত মাতৃ যশোদাৰ কাণত দুলি থকা কুণ্ডলৰ কথা কোৱা হৈছে।
ইয়াত কাৰ ‘অৰুণ অধৰ’ৰ কথা কোৱা হৈছে?
উত্তৰ: ইয়াত শিশু শ্ৰীকৃষ্ণৰ খঙত কঁপি উঠা ৰঙা ওঁঠৰ (অৰুণ অধৰ) কথা কোৱা হৈছে।
‘মথনি’ শব্দৰ অৰ্থ কি?
উত্তৰ: ‘মথনি’ মানে— দধি বা গাখীৰ মন্থন কৰা কাঠৰ দণ্ড বা ঘুটনি।
শ্ৰীকৃষ্ণৰ মানৱীয় ৰূপৰ বৈশিষ্ট্য
শংকৰদেৱে ‘শিশুলীলা’ত শ্ৰীকৃষ্ণক এজন অতি সাধাৰণ মানৱ শিশুৰ দৰে চিত্ৰিত কৰিছে। তেওঁৰ চৰিত্ৰৰ ৪টা মূল দিশ:
ভাষা-জ্ঞান
ব্যাকৰণ আৰু শব্দৰ সঠিক প্ৰয়োগৰ বিশ্লেষণ।
| মূল শব্দ | আধুনিক ৰূপ |
|---|---|
| তাহান্ত | তেওঁক / তেওঁলোকক |
| নোজোৰে | নাটনি হয় |
| আসন্ত | আহিছে |
| মাৰক | মাকক |
| ভৈলা | হ’ল |
ণত্ব বিধি (অৰুণ / কৰ্ণ)
‘ৰ’ আৰু ‘ৰেফ’ৰ পিছত হোৱা বাবে দন্ত্য ‘ন’ মূৰ্ধন্য ‘ণ’ হৈছে।
ষত্ব বিধি (নিষেধি)
‘ই’ কাৰান্ত উপসৰ্গৰ পিছত হোৱা বাবে দন্ত্য ‘স’ মূৰ্ধন্য ‘ষ’ হৈছে।
